Arbeitslosengeld II

· 4.6k odsłon · Skomentuj! · Autor:

Od 1 stycznia 2005 roku Arbeitslosenhilfe i Sozialhilfe zostały zastąpione nowym rodzajem świadczeń: zapewniającym podstawy egzystencji osobom poszukującym pracę – Arbeitslosengeld II (ALG II).

Od 1 stycznia 2005 roku Arbeitslosenhilfe i Sozialhilfe zostały zastąpione nowym rodzajem świadczeń: zapewniającym podstawy egzystencji osobom poszukującym pracę – Arbeitslosengeld II (ALG II). Świadczenia te są przeznaczone dla wszystkich osób zdolnych do pracy i potrzebujących pomocy pomiędzy 15 i 65 rokiem życia. Osoby poniżej 15 lat otrzymują pomoc socjalną jako zasiłek wychowawczy lub jako dodatek dziecięcy. Osoby powyżej 65 roku życia otrzymują świadczenia socjalne oprócz emerytalnych.

Podstawą ALG II są tak zwane „świadczenia regularne”. Te wypłaca się miesięcznie i we wszystkich Bundeslandach ich wysokość wynosi 347 euro. Partnerzy pozostający w związku otrzymują po 90 procent „świadczeń regularnych”, co odpowiada 311 euro. Dzieci do 14 roku życia otrzymują ryczałtowe świadczenia w wysokości 207 euro, młodzież do 18 roku życia – 276 euro. Dodatkowo dla osób samotnie wychowujących dziecko przysługuje prawo do dodatku w wysokości 138 euro.

Poza „świadczeniami regularnymi” przysługuje również prawo do kompensaty za stosowne mieszkanie i koszty ogrzewania. Z reguły odpowiednie środki przekazywane są bezpośrednio na konto właściciela mieszkania. Od 1 kwietnia 2006 roku, osoby poniżej 25 roku życia pobierające ALG II, nie mają prawa do pokrycia kosztów za ich oddzielne mieszkanie. Jedynie, jeżeli w ciężkiej sytuacji socjalnej nie mogą mieszkać wspólnie z rodzicami, muszą się wyprowadzić z powodów zawodowych bądź innych podobnych, odpowiedzialny świadczeniodawca (w tym wypadku ARGE lub urząd pracy) musi potwierdzić potrzebę przeprowadzki do oddzielnego mieszkania. Wysokość kosztów jako „stosowne” ustala się na podstawie miejscowych warunków, a nie odgórnie. Za wysokość świadczeń jest w tym wypadku odpowiedzialny świadczeniodawca, z reguły Agencja Pracy, ARGE lub sama komuna. Za wskaźniki urzędom służą często najwyższe czynsze ustalane na podstawie przepisów prawa mieszkaniowego (WoGG). Za stosowną wielkość mieszkania przyjmuje się: 45 m2 dla jednej osoby, 60 m2 dla dwóch osób, jak również dalsze 15 m2 dla każdej kolejnej osoby (z wyjątkiem noworodków). W sytuacji, gdy świadczeniobiorca jest w posiadaniu własnej substancji mieszkaniowej, indywidualnie ustalana jest zdolność do zapłacenia rachunków. Obowiązują wówczas inne kryteria porównawcze. Do wyposażenia odpowiedniego mieszkania nie ma konkretnych założeń. W tym wypadku decydują indywidualne okoliczności. W sytuacji przeprowadzki do innego mieszkania z powodów braków w wyposażeniu (np. brak łazienki), należy wcześniej uzyskać akceptację odpowiedniego świadczeniodawcy, co do podjęcia się płacenia kosztów nowego mieszkania.

W przypadku „niestosownego” mieszkania, świadczeniodawca ponosi koszty związane z jego eksploatacją maksymalnie sześć miesięcy. Świadczeniobiorca jest zobowiązany do obniżenia kosztów związanych z mieszkaniem. W jaki sposób to uczyni, pozostawione jest jego decyzji. Może być to np. podnajęcie pojedynczych pomieszczeń. Jeśli nie jest to możliwe w żaden sposób, a na miejscowym rynku nieruchomości nie ma alternatywnych rozwiązań, wówczas pobierający ALG II ma prawo do wystawienia mu stosownego zaświadczenia. W takiej sytuacji świadczeniodawca może przedłużyć pokrywanie kosztów ponad okres sześciu miesięcy. Okres ten może być również skrócony, jeżeli pobierający ALG II jest w stanie wcześniej wynająć tańsze mieszkanie. Co prawda świadczeniodawca nie jest w stanie zmusić lokatora do zmiany miejsca zamieszkania, w praktyce jednak zdarza się, że wysokość wypłacanych świadczeń jest jedynie do wysokości uznanej za stosowną. W praktyce więc, jest to rodzaj presji.

W przypadku kosztów dodatkowych należy rozróżnić pomiędzy kosztami ogrzewania i innymi kosztami związanymi z eksploatacją mieszkaniem, takimi jak np. ciepła woda, prąd itp. Koszty za prąd, gaz, ciepłą wodę nie są uwzględniane w świadczeniach regularnych. Płacone są jedynie stosowne koszty ogrzewania. W przypadku, kiedy ciepła woda nie pochodzi z elektrycznego bojlera, ale dostarczana jest z instalacji grzewczej, odlicza się sumę od kosztów na ogrzewanie, które płacone są przez świadczeniodawcę. Konwencjonalnie jest to odliczenie w wysokości do 18% kosztów ogrzewania. Podobnie wygląda sytuacja, kiedy gaz używany jest zarówno do gotowania, jak i do ogrzewania. Wówczas stosuje się określanie kwoty na m2 powierzchni mieszkalnej. W przypadku własnego domu lub mieszkania niektóre koszty użytkowania mogą zostać pokryte, chodzi tu w głównej mierze o podatek gruntowy, koszty kominiarskie czy ubezpieczenie nieruchomości.

Aby uzyskać dodatkowe środki na pokrycie kosztów związanych z mieszkaniem należy złożyć wniosek u świadczeniodawcy. Muszą to być jednak koszty określone jako adekwatne. Aby otrzymać świadczenie ALG II, wnioskodawca musi wcześniej zużytkować posiadany majątek. Są tu jednak wyjątki. Należy do nich samochód, jeden na każdą osobę pozostającą w związku. Wartość pojazdu nie może przekraczać 5000 euro. Podobnie sytuacja wygląda w przypadku posiadania własnego mieszkania lub domu. Za stosowną wielkość uważane jest mieszkanie o powierzchni nie przekraczającej 120 m2 i dom o powierzchni do 130 m2. Wartości te obowiązują niezależne od ilości zamieszkujących je osób. Wolne od zaliczenia w poczet majątku są kwoty 250 euro na każdy ukończony rok życia, ponadto majątek, który służy jako zabezpieczenie na starość i wypłacany jest dopiero w chwili przejścia na emeryturę. Ubezpieczenia na życie są wolne od zaliczenia do kwoty 16 250 euro. Promowane przez państwo modele zabezpieczenia na starość, jak np. Riester-Rente lub Rürup-Rente są również zwolnione od zaliczenia do majątku.

Inne zgromadzone oszczędności ponad podstawową kwotę 150 euro na każdy ukończony rok życia, muszą zostać zużytkowane zanim nastąpi wypłata ALG II. Kwota wolna od zaliczenia na poczet majątku to minimalnie - 3100 euro, maksymalnie - 9750 na osobę, plus 750 euro na niespodziewane wydatki.

Inny wyjątek obowiązuje osoby pobierające ALG II, które urodziły się przed 1 stycznia 1948 roku. W ich przypadku obowiązuje wyższa kwota wolna od zaliczenia, a mianowicie 520 euro na każdy ukończony rok życia, nie więcej jednak niż 33 800 euro.
 

Informacje o publikacji
Cześć. Jestem słynną Majką z portalu MyPolacy.de i jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o portalu lub masz ciekawą informację do przekazania, zapraszam :) München, ostatnio online:
Wybraliśmy dla Ciebie