"Kto ty jestes?"

· 3.2k odsłon · Skomentuj! · Autor:

Kim jestem? Co czuję? Jakie jest moje życie tutaj w Niemczech? - Takie oto pytania zostały zadane młodym ludziom przez panią Grażynę Jamei na lekcji języka polskiego w szkole w Düsseldorfie. Młodzież bardzo poważnie potraktowała ten temat i powstały ciekawe prace. Z tych opracowań wybrałam najciekawsze cytaty.

Alex /15lat/ - zawsze czułem się Niemcem. Cztery lata temu, moja mama zdecydowała, że muszę zacząć uczyć się polskiego, bo świat się zmienia. Nie byłem tym zachwycony, protestowałem. Ale byłem po prostu zmuszony. Dzisiaj jestem szczęśliwy. Poznałem nowych kolegów, zyskałem wielu przyjaciół. Został podarowany mi dodatkowy język, zyskałem też nową ojczyznę.
 

Ola /14lat/ - czuję się obywatelką wszechświata. Dzisiaj moją ojczyzną są Niemcy. Nie wiem co będzie jutro..., może będę w Polsce albo w Ameryce. Czyli jestem bardzo bogata, bo mogę żyć na całym świecie. Czasem to bogactwo boli mnie, bo mam tak wielką ojczyznę, że czuję się taka malutka.


Karmen /15lat/ - z dumą mówię o Polsce i cieszę się, że pochodzę z Polski. Byłam, jestem i będę Polką, która nie wstydzi się swego kraju.


Ania /15 lat/ - osobiście czuję się Niemką, mimo że kocham Polskę. Ja po prostu tutaj żyję i większość moich przyjaciół jest pochodzenia niemieckiego.


Lukas /16lat/ - jestem dumny, że moje korzenie są polskie. Ale o ile sytuacja gospodarcza Polski nie polepszy się, nie chcę wracać do kraju gdzie codziennie dowiadujemy się o nowych aferach, łapownictwie i braku szacunku dla człowieka. A wiec kim jestem? Myślę, że po prostu CZŁOWIEKIEM.


Kamil /18 lat/ - już 5 lat mieszkam w Niemczech i nadal czuje się Polakiem i nigdy to się nie zmieni. Co tydzień chodzę na lekcje języka polskiego, aby nie zapomnieć swego ojczystego języka. Kocham moją ojczyznę Polskę. Obojętnie gdzie mnie losy poniosą zawsze będę Polakiem.


Linda /15 lat/ - mam polski paszport i lubię odwiedzać moją ojczyznę. Ale chyba nie mogłabym mieszkać w Polsce. Moje serce jest polskie, moja dusza też, ale mój dom jest tutaj w Düsseldorfie. To moja życiowa filozofia.


Andrea /14 lat/ - kim jestem, dobre pytanie, właściwie tak całkiem to nie wiem. Jestem Polką czy Niemką. Czuję, że jestem Niemką, ponieważ tu się urodziłam i tu mieszka połowa mojej rodziny, ale z innej strony czuję się Polką, ponieważ tam co roku jeżdżę na wakacje.


Diana /15 lat/ - żyję już ponad 5 lat w Niemczech i sama nie jestem pewna gdzie chciałabym spędzić resztę życia. Niemcy to kraj bardzo komfortowy. Pod względem finansowym można sobie na wiele rzeczy pozwolić. Za to życie nie jest tutaj takie słodkie, ludzie są bardzo zimni. Tak naprawdę to kocham też całym sercem inny kraj – Brazylię. Dla mnie ten kraj jest cudowny we wszystkim. Ale obojętnie gdzie bym nie była zawsze wrócę do Polski, mojej Ojczyzny.


Sendy /13 lat/ - kim jestem? Aby znaleźć odpowiedz na to pytanie nie muszę zbyt długo myśleć. Jestem Polką mieszkającą w Niemczech dopiero dwa lata.


Karmen /15 lat/ - przeprowadzka do Niemiec była dla mnie bardzo trudna. Nie chciałam opuszczać mojego kraju, rodziny i przyjaciół. Chciałam zostać w Polsce, ale sytuacja nie pozwoliła mi na to. Na początku nie umiałam się odnaleźć. Było mi bardzo ciężko. Ale potem wszystko zaczęło dobrze się układać. Jestem Polką i cieszę się, że pochodzę z Polski. Chętnie rozmawiam po polsku i jestem zadowolona, że nadal mogę kontynuować naukę języka polskiego w obcym kraju.


Justyna /16 lat/ - nigdy nie będę ukrywać tego, że jestem Polką i że moje korzenie są polskie. Mam nadzieję, że kiedyś będę sławna i udowodnię wszystkim, że pochodzą jeszcze dobrzy i uczciwi ludzie właśnie z Polski. Jeżeli będę miała własną, szczęśliwą rodzinę, o której zawsze marzę, to na pewno będę przekazywać moim dzieciom polską kulturę i uczyć ich języka moich przodków. „Ich bin Polin, ich bin stolz darauf!”


Agnieszka /17 lat/ - próbując określić moje pochodzenia w dzisiejszym świecie, mogę powiedzieć, że jestem człowiekiem, chrześcijaninem, jestem córką, wnuczką, uczennicą. Ale czy mogę również powiedzieć, że jestem Polką lub Niemką, tylko dlatego, że w danym kraju urodziłam się albo mieszkam? Co to w ogóle oznacza? Czy w dzisiejszych czasach nadal warto myśleć w kategoriach narodowościowych, mówiąc o tym kim jesteśmy? Czy jestem kimś, bo jestem Polką i mam swoją narodowość, a gdybym jej nie miała, byłabym wtedy automatycznie nikim?


Magda /15 lat/ - w szkole dla nauczycieli, koleżanek i kolegów jestem Polką. A ja sama, kim się czuję? Nie wiem. Wiem, że tu w Düsseldorfie jest mój dom, moje miejsce. TERAZ. Ale czy na zawsze? Kocham Polskę. Z wielka radością chodzę na lekcje języka polskiego. Odwiedzam Polskę. Wiec kim jestem? Polką? Europejką? Ziemianką? A może po prostu człowiekiem?


Martin /15 lat / -mimo tego, że urodziłem się w Niemczech, czuję się Polakiem. Ja nie mogę powiedzieć, gdzie się żyje lepiej, bo w Polsce jestem tylko na wakacjach. A każdy wie, że na wakacjach zawsze życie jest milsze.


Victoria /15 lat/ - urodziłam się tutaj w Düsseldorfie, mam paszport niemiecki. A wiec kim jestem Polką czy Niemką. Polką i tylko Polką!


Ola /15 lat/ -czuję się EUROPEJKĄ! Jest mi obojętne, gdzie ustawione są granice, bo i tak się ciągle zmieniają. Urodziłam się w Niemczech, rodzice pochodzą z Polski, a cała reszta rodziny jest multieuropejska, pochodzą z Rosji i Francji, z Włoch i Austrii. Ale żyjemy w XXI wieku i wszystko się zmienia. Tradycje się mieszają a kultura łączy. Nie mogę powiedzieć, że czuję się Polką albo Niemką. Należę do obydwu krajów. W wakacje mieszkam w Polsce, resztę roku w Niemczech.
 

Informacje o publikacji
Cześć. Jestem słynną Majką z portalu MyPolacy.de i jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o portalu lub masz ciekawą informację do przekazania, zapraszam :) München, ostatnio online:
Wybraliśmy dla Ciebie