O historii słów więcej niż parę...

· 498 odsłon · Skomentuj! · Autor:

W porównaniu do innych europejskich metropolii, Berlin ze swoją 750 letnią historią wydaje się być młodzieniaszkiem.

Początki osadnictwa na tych ziemiach datują się na IV-V w. n.e. kiedy zaczęły osiedlać się tu pierwsze plemiona germańskie ze Szwabii zwane Semionami, po nich nastali Burgundczycy, a w VI w. n.e. zasiedliły tereny te plemiona słowiańskie. W X w. podbite zostały one przez niemieckich królów. Na ten okres czasu też datuje się powstanie wielkiej ilości miast, osad i diecezji.

W roku 1237 został założony Cölln nad Szprewą, a 7 lat później, 26 stycznia 1244 zapisane zostały pierwsze wzmianki o Berlinie. W 1307 r oba miasta zostały zjednoczone. Obydwa miasta zostały otoczone wspólnymi murami obronnymi i połączone mostem nad Szprewą. W XIII w. powstały do dzisiaj znane dzielnice, jak Potsdam, Köpenick, Spandau czy Tempelhof.

Do początków XV w. Berlin pozostawał w posiadaniu Hohenzollernów. Po zakończeniu wojny 30-letniej miał niespełna 10 000 mieszkańców. Prawdziwy rozkwit miasta rozpoczął się z panowaniem Fryderyka Wilhelma, który ustanowił Berlin stolicą i rozpoczął ogromne przedsięwzięcia budowlane. Jego następca król-żołnierz Fryderyk II, stworzył z Berlina w XVIII w. potężne miasto.

Prusy stały się polityczną i militarną potęgą, a stolica pod koniec wieku liczyła ponad 150 000 mieszkańców. Od 1806 r. Berlinem władały przez dwa lata napoleońskie oddziały. Po tym czasie miasto zaczęło odradzać się na nowo, głównie dzięki wielkiemu architektowi Karolowi Schinkelowi. W 1810 r. Wilhelm von Humboldt założył w Berlinie uniwersytet, a metropolia rozwinęła się w wielkie miasto przemysłowo-handlowe. W 1862 r Otto von Bismarck został mianowany przez króla Wilhelma I na kanclerza. W roku 1871 Wilhelm I po zwycięstwie nad Francją został ogłoszony cesarzem, a Berlin stał się centrum Rzeszy i liczył już milion mieszkańców.

Do 1888 r. ilość mieszkańców podwoiła się. Po krótkotrwałym panowaniu Fryderyka III, do władzy doszedł Wilhelm II. Cesarz ten wciągnął Niemcy w I Wojnę Światową. Po jej zakończeniu udał się na wygnanie 9 listopada1918 r. Data 9 listopada była jeszcze dwukrotnie znaczącą w historii: w 1938 r. tzw. "noc kryształowa" kiedy doszło do masakry Żydów i w 1989 r. kiedy runął mur berliński.

Głęboki kryzys po I Wojnie miał swoje odbicie również w rozwoju miasta. Po powołaniu republiki rozpoczął się okres „złotych lat dwudziestych”, kiedy zaczęło kwitnąć życie kulturalne z innowacyjnymi teatrami, premierami filmowymi, klubami i całym nocnym życiem wielkiej metropolii. Dojście do władzy Hitlera w 1933 r. rozpoczęło prześladowania.

Po terrorze nazistów i zakończeniu II Wojny Światowej miasto zostało podzielone. W 1948 r. rozpoczęła rosyjska blokada zachodniej części miasta pozostającej pod zarządem USA, Anglii i Francji, a Berlin stał się miejscem radziecko-amerykańskiego konfliktu.

W 1953 r. radzieckie czołgi brutalnie stłumiły wystąpienia mieszkańców przeciw wschodniemu reżimowi. Spowodowało to masową migrację mieszkańców wschodniej części miasta do sektorów zachodnich. Jako środek represji i zapobiegawczy rozpoczęto w 1961 r. budowę muru, który zamknął i podzielił na części miasto i mieszkańców. Kiedy w 1989 r. runął mur, wraz z nim reżim prosowiecki. Po zjednoczeniu w 1990 r. Berlin stał się ponownie siedzibą władz i stolicą zjednoczonych państw niemieckich.
 

Polub to!
Cześć. Jestem słynną Majką z portalu MyPolacy.de i jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o portalu lub masz ciekawą informację do przekazania, zapraszam :) München, ostatnio online:
Wybrane specjalnie dla Ciebie