Zabytki

· 1654 odsłony · Skomentuj! · Autor:

Landshut w swojej 800-letniej historii zgromadził ogromna ilość wspaniałych i imponujących budowli i miejsc wartych obejrzenia.

Altstadt (Stare Miasto) bez wątpienia stanowi jeden z najpiękniejszych ciągów ulicznych Niemiec. Zbudowany w formie placu, okolonego kamienicami z XV i XVI w, częściowo z późnogotyckimi podcieniami, jest wspaniałym przykładem gotyckiej sztuki budowania miast. Obrazu dopełniają dwa kościoły położone na przeciwległych końcach: pod wezwaniem Św. Marcina i pod wezwaniem Ducha Św. Co cztery lata właśnie Altstadt staje się sceną przemarszu weselnego orszaku „Landshuter Hochzeit 1475”.

Spacerując po Starym Mieście warto zatrzymać się przy budynku Starej Poczty, usytuowanym pod nr 28. Na freskach autorstwa Georga Knaufa pochodzących z 1599 r przedstawiono krajobrazy Dolnej Bawarii, przedstawicieli szlachty, duchowieństwa i burżuazji. Figury książąt pomiędzy oknami ukazują najważniejsze postacie rodu Wittelbachów a także symbole czterech cesarstw.

Pod nr 29 znajduje się kamienica zbudowana w 1460 r na polecenie książęcego kanclerza Martina Maira. W latach 1481-1503 rezydował tu kanclerz księcia Jerzego Bogatego. Klasycystyczna fasada pochodzi z 1780 r. Nazwa kamienicy Kronprinz została nadana w 1815 na pamiątkę pobytu w niej w okresie studiów Księcia Ludwika I. Altstadt 81 – to adres Pappenberger Haus, kamienicy o filigranowym, schodkowym zdobieniu ściany szczytowej. Nazwa domu pochodzi od nazwiska rodziny, w posiadaniu, której był w latach 1878-1909. Kamienica usytuowana naprzeciw ratusza została zbudowana w 1405 r. Warto zwrócić również uwagę na dekoracje tynkowe charakterystyczne dla architektury Landshut w XVII w.

Grasberger Haus (Altstadt 300), to późnogotycka budowla z 1453 r o sklepieniu siatkowym ze zwornikami. Na parterze znajduje się wyjątkowa komnata z sufitem ukształtowanym w gwiezdne wygięcia, opartym na jednym centralnym filarze. W 1475 r kamienica była mieszkaniem królewskiej narzeczonej Jadwigi Jagiellonki.

Ratusz znajduje się pod nr 315, a składa się z trzech gotyckich domów, które połączone są wspólną fasadą. W 1380 r środkowy dom został nabyty przez Radę miasta, w 1452 i 1503 dołączono dwa dalsze. Neogotycka fasada pochodzi z 1861 r. Wyjątkowym klejnotem jest od 1475 r paradna sala ratusza (Rathausprunksaal), gdzie miały miejsce weselne tańce Landshuter Hochzeit. W 1880 r ozdobiono salę malowidłami przedstawiającymi orszak weselny z 1475 r. Oglądać można salę od poniedziałku do piątku 14-15. Prunksaal jest obecnie wykorzystywana na koncerty, spektakle teatralne i powitania wyjątkowych gości.

Miejska rezydencja (Residenz, Altstadt 79) jest pierwszą renesansową budowlą pałacową na północ od Alp. Zbudowana przez księcia Ludwika X w latach 1536-1543 składa się z dwóch architektonicznie różnych budowli. Jedną stanowi „Deutsche Bau”, (1536-1537) z fasadą przebudowaną w 1780 r, w stylu neoklasycystycznym. Pod wpływem podróży do Włoch, do Mantui, powstała druga, „Italienische Bau” (1537-1543) z arkadowym dziedzińcem, pierwszy na ziemiach niemieckich pałac renesansowy. Sklepienia kasetonowe i bogato zdobione malarstwem freskowym zawierają mitologiczne treści. Klasycystyczny pokój Birkenfeldzimmer z 1803 r posiada unikalne tapety ścienne. Zwiedzanie pałacu jest możliwe tylko z przewodnikiem (trwa 45 min.); ceny biletów: 3 € (normalne), 2 € (ulgowe). Godziny otwarcia; 1 kwietnia-30 września 9-18 (ostatnie oprowadzanie o 17), od 1 października do 31 marca 10-16 (ostatnie oprowadzanie o 15.30). Poniedziałki nieczynne przez cały rok.

Neustadt (Nowe Miasto) to ciąg uliczek równoległych do Starego Miasta, które powstały po 1300 r., a wcześniej służyły jako plac handlowy i rynek zbożowy. Fasady wielu domów Neustadt zostały przebudowane w stylu barokowym. W kierunku południowym można podziwiać widok zamku Trausnitz i kościół Jezuitów Św. Ignacego, który powstał w 1631-1641 r. Za wzór posłużył kościół Jezuitów pod wezwaniem Św. Michała w Monachium.

W 1338 r powstała trzecia wielka część miasta Freyung. Mieszczanie osiedlający się tam jako nowo przybyli, zwolnieni byli na 10 lat z podatków. Stąd też wzięła się nazwa. W 1339 r utworzono plac targowy, który miał nowa dzielnicę umocnić gospodarczo. Tu mają korzenie Bartlmädult, zabawa i sprzedaż na wolnym powietrzu, na Grieserwiese. Targi stały się tradycją Freyung. Tutaj w każdy drugi weekend września odbywa się Haferlmarkt - sprzedaż ceramiki, a w grudniu jarmark bożonarodzeniowy.


Najstarsze części zabudowań zamku Trausnitz pochodzą z czasów przed powstaniem miasta i są datowane na rok 1150. Ich nazwa „Landeshuata” znaczy tyle co Hut und Schutz des Landes (baczenie i ochrona kraju). W tym wypadku chodzi o pozostałości jednej drewnianej wieży strażniczej, od nazwy której wzięło potem nazwę miasto. W pierwszej połowie XIII w, zamek był nie tylko centrum politycznym ale także kulturalnym regionu. Goszczono minstreli takich jak Walter von der Vogelweide i Thannhäuser.

Do 1503 r był zamek niemal nieprzerwanie siedzibą dworu książęcego. W tym też czasie był stale przebudowywany i ulepszany. Zwłaszcza w okresie „bogatych książąt” w latach 1393-1503, pierścień murów został podwyższony i rozbudowany, zbudowano wieże obronne. W gruncie rzeczy był zamek Trausnitz pierwszym urzędem kanclerskim na terenie Bawarii. Rozbudowa siedziby i umocnień nastąpiła pomiędzy XIV a XVI wiekiem. Rozbudowa reprezentatywnego zamku z dziedzińcem podcieniowym była kontynuowana od 1568 do 1578 r.

We wnętrzu warte obejrzenia są m.in. późnoromańska kaplica Jerzego z grupą Zwiastowania i Ukrzyżowania, które należą do najznakomitszych romańskich dzieł sztuki. Innym obiektem są Schody Szaleńców (Narrentreppe) ozdobione malowidłami z 1578 r. w stylu florentyńskiego manieryzmu, przedstawiającymi naturalnej wielkości postacie z Commedia dell'Arte. Z altany zamkowej rozciąga się wspaniały widok na miasto i dolinę Izary.

Ze Starego Miasta na zamek prowadzi stara trasa Zamkowa, zwana również schodami książąt „Fürstentreppe”. W 800-lecie istnienia miasta w 2004 r otwarto nowy oddział Bayerischen Nationalmuseum Kunst- und Wunderkammer Burg Trausnitz. (Komnata Sztuki i Cud ów Zamku Trausnitz).
Godziny otwarcia:
Kwiecień do września (zamek i muzeum) codziennie 9-18 (ostatnie oprowadzanie 17; koniec wstępu 30 min przed zamknięciem)
Październik do marca: zamek codziennie 9-17 (ostatnie oprowadzanie 16.30), muzeum poniedziałek do piątku 10-16 (koniec wstępu 30 min przed zamknięciem).
Ceny biletów: oprowadzenie po zamku – 4 € (normalny), 3 € (ulgowy), muzeum – 4 €/3 €; karta wspólna dla wstępu na zamek i do muzeum 6 €/5 €. Wstęp wolny dla dzieci i młodzieży do lat 18, także dla uczących się za okazaniem legitymacji uczniowskiej (studenckiej)

Kościół pod wezwaniem Ducha Świętego (Heiliggeistkirche) w swojej obecnej formie został zbudowany w latach 1407-1461 na miejscu poprzedniego kościoła romańskiego. Położenie filarów chóru w środkowej osi, jak również figuralne sklepienie zakrystii i kaplicy Katarzyny było wzorowane na przykładzie czeskim. W 1795 stworzony cykl apostolski w niszach figuratywnych na ściennych pilastrach zaliczany jest do najbardziej znaczących dzieł Christiana Jorhansa Starego. Nowoczesny ołtarz jest dziełem miejscowego artysty Fritza Koeniga. Obecnie kościół pełni funkcję zarówno religijną jak i muzealną dla sztuki sakralnej. Jest otwarty tylko w czasie mszy i w czasie trwania wystaw.

W XIX w z bramy wjazdowej do miasta i międzymurza powstała brama Ländtor. Do dzisiaj pozostała z niej jedynie niewielka część. Jest jednak pięknym symbolem średniowiecznego miasta (Ländtor, Ländtorplatz), przez który można wejść prosto na wspaniale odnowiony kompleks teatrów i restauracji. Częścią miejskich murów obronnych była również wieża Röcklturm (Isarpromenade 2), zbudowana w 1493 r. Po gruntownej odnowie wykorzystana jest jako galeria i kawiarnia literacka.
 

Kościół Św. Marcina z najwyższą na świecie wieżą z cegieł (131 m) jest późnogotyckim, trzynawowym kościołem halowym, który wybudowany został w trzech fazach. Najwcześniejsze zapiski o budowie pochodzą z roku 1392. Kompletnie ukończono budowę dopiero w 1500 r. Kościół uważany jest za główne dzieło budowniczego Hansa von Burghausen, którego grób znajduje się w południowej części kościoła. Pięć portali dźwiga figury ozdobione terakotą. Ołtarz główny zbudowany jest z piaskowca i pochodzi z 1424 r, kamienna ambona datowana jest na 1422 r. Od 1470 r na ściennych pilastrach można było podziwiać kolorowo barwione figury z terakoty. Rzeźbiony krucyfiks z 1495 r i z 1500 r chór są również znaczącymi zabytkami. W prawym skrzydle kościoła znajduje się Madonna, dzieło Hansa Leinbergera, wspaniały przykład rzeźby późnogotyckiej. Na początku XVII w powstały istniejące do dnia dzisiejszego organy.

495 schodów prowadzi do pierwszego gzymsu wieży kościoła Św. Marcina, skąd roztacza się rewelacyjny widok na miasto. W wieży dzwonniczej znajduje się osiem dzwonów. Kościół należy do najbardziej znaczących budowli sakralnych południowych Niemiec. W 2002 r Kościół Katedralny Św. Marcina został mianowany papieska Bazyliką Mniejszą, ze wszystkimi liturgicznymi przywilejami przysługującymi tego typu nadaniom. Kościół można zwiedzać codziennie od kwietnia do września od 7.30 do 18.30, od października do marca codziennie 7.30-17. W poniedziałki i piątki kościół jest zamknięty od 10-15. Zwiedzanie skarbca kościoła Św. Marcina – w każdą pierwszą niedzielę miesiąca (maj-listopada) od 11.30-12.30

W 1232 r Ludmiła, wdowa po założycielu miasta Ludwiku Kalheimerskim ufundowała klasztor cysterek. Kościół opactwa początkami sięga późnoromańskiego stylu. Rokokowe zdobienia pochodzą z okresu 1732-1734 i są planami dworskiego budowniczego z Monachium Johanna Baptista Gunazrainera. Wnętrze pełne jest dzieł sztuki. W centrum kościoła jest grobowiec rodzinny bawarskich Wittelbachów z płytą nagrobną księcia Ludwika X.
 

Polub to!
Cześć. Jestem słynną Majką z portalu MyPolacy.de i jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o portalu lub masz ciekawą informację do przekazania, zapraszam :) München, ostatnio online:
Wybrane specjalnie dla Ciebie