Praca na emeryturze w Niemczech i zwiększenie świadczenia. Oto, co trzeba zrobić

Obecnie w Niemczech prawie 360 ​​tys. osób pozostaje zatrudnionych i podlega składkom na ubezpieczenie społeczne, mimo osiągnięcia ustawowego wieku emerytalnego. Zazwyczaj taka sytuacja nie prowadzi do nabywania nowych uprawnień emerytalnych. W tej kwestii wyrok został wydany przez Państwowy Sąd Społeczny Hesji w dniu 23 kwietnia 2024 r. (sygn. akt: L 2 R 36/23). W praktyce jednak zachowanie pewnej dozy ostrożności, pozwala na opłacanie składek na ubezpieczenie emerytalne i wykonywanie dodatkowej pracy. 

Odprowadzanie składek na fundusz emerytalny pomimo zatrudnienia 

Emeryt urodzony w 1949 roku, po osiągnięciu ustawowego wieku emerytalnego, podjął pracę w niepełnym wymiarze czasu, która objęta była składkami na ubezpieczenie społeczne. Miesięczne wynagrodzenie wynosiło około 1050 euro. Zgodnie z przepisami VI Kodeksu Ubezpieczeń Społecznych, emeryt nie opłacał własnych składek na ubezpieczenie emerytalne, będąc w pracy "nieubezpieczonym".

Pracodawca jednak uiszczał swoją część składek w kwocie 99,23 euro miesięcznie. Zatrudnienie emeryta trwało pięć i pół roku, podczas których pracodawca wpłacił na fundusz emerytalny łącznie 6747,64 euro. Emeryt domagał się zwiększenia swojej emerytury o kwotę wpłacaną przez pracodawcę, co podniosłoby jego świadczenia o około 50 euro miesięcznie. Alternatywnie, zażądał zwrotu wpłaconej przez pracodawcę kwoty wraz z odsetkami.

Brak praw do ubezpieczenia emerytalnego - wyrok sądu 

Sąd odrzucił pozew, powołując się na przepisy ustawy emerytalnej (SGB VI). Paragraf 5, ustęp 4 tej ustawy mówi, że pracownicy objęci składkami na ubezpieczenie społeczne, w tym również emeryci, są zwolnieni z ubezpieczenia emerytalnego po przekroczeniu normalnego wieku emerytalnego. Oznacza to, że dalsze zatrudnienie nie prowadzi do nabywania nowych uprawnień emerytalnych.

Artykuł 172 tej samej ustawy nakłada na pracodawców obowiązek płacenia pełnej składki pracodawcy, nawet w przypadku seniorów, którzy nie są objęci ubezpieczeniem emerytalnym. Jednakże składki te nie wpływają na konto emerytalne pracowników, których dotyczą i nie zwiększają ich emerytury. Zamiast tego, pieniądze trafiają do powszechnego funduszu emerytalnego.

Sąd stwierdził, że prawo wymaga takiego postępowania. Federalny Trybunał Konstytucyjny wielokrotnie potwierdzał, że odpowiednie regulacje są zgodne z konstytucją i obiektywnie uzasadnione. Gwarantuje to, że pracodawcy zatrudniający emerytów nie zyskają nieuzasadnionej przewagi kosztowej nad konkurentami, co zostało orzeczone przez sędziego w Karlsruhe 16 października 1962 r. (sygn. akt 2 BvL 27/60).

Zyskanie ponownych praw do ubezpieczenia emerytalnego

Istnieje możliwość rezygnacji ze zwolnienia z ubezpieczenia emerytalnego poprzez złożenie odpowiedniego oświadczenia pracodawcy. Dzięki temu seniorzy stają się pracownikami podlegającymi ubezpieczeniu emerytalnemu na takich samych zasadach jak inni zatrudnieni. W praktyce oznacza to: 

• Obowiązek opłacania składek: Starszy pracownik, podobnie jak młodsi koledzy, zobowiązany jest do opłacania swojej części składki na ustawowe ubezpieczenie emerytalne. Pracodawca potrąca tę kwotę z wynagrodzenia i przekazuje ją do funduszu emerytalnego. Na przykład przy wynagrodzeniu brutto wynoszącym 2000 euro, pracownik wpłaca 186 euro na swoje ubezpieczenie emerytalne.
• Emerytura plus: Emeryt ma prawo do dodatkowych świadczeń emerytalnych. Składki opłacone w danym roku kalendarzowym skutkują zwiększeniem emerytury od lipca następnego roku.
• Dodatkowe uprawnienia: Nowe uprawnienia emerytalne nabyte po osiągnięciu normalnego wieku emerytalnego są wyżej wyceniane, co dodatkowo zwiększa wysokość świadczeń.

Poniższy przykład pokazuje, o ile zwiększy się tym samym emerytura: 

Od stycznia 2020 r. do końca 2021 r. emeryt był zatrudniony u swojego byłego pracodawcy na pół etatu, z miesięcznym wynagrodzeniem brutto wynoszącym 2000 euro. Zrzekł się zwolnienia z ubezpieczenia emerytalnego, w związku z czym wpłacił na fundusz emerytalny 4464 euro z łącznej kwoty 48 000 euro wynagrodzenia brutto (9,3 procenta z 48 000 euro).

W 2020 r. średnie wynagrodzenie wszystkich ubezpieczonych emerytalnie wyniosło 40 551 euro, podczas gdy emeryt zarobił 24 000 euro, co stanowiło 59,18 procent przeciętnego wynagrodzenia. Przełożyło się to na uzyskanie 0,5918 punktów emerytalnych.

Od lipca 2021 r., po 18 miesiącach od osiągnięcia normalnego wieku emerytalnego, jego emerytura została podwyższona. Każdy miesiąc tej "opóźnionej" części emerytury dawał 0,5 procenta podwyżki, co łącznie wyniosło 9 procent (18 x 0,5%). Nowo nabyte punkty emerytalne zostały wyżej wycenione, dając 0,6451 punktów emerytalnych.

Podobnie potraktowano jego uprawnienia emerytalne nabyte w 2021 r., przyznane od lipca 2022 r. z podwyżką na 30 miesięcy, co wyniosło 15 procent (30 x 0,5%). Przełożyło się to na 0,6644 punktu emerytalnego za 2021 r., co skutkowało wyższą emeryturą od lipca 2022 r.

Dwa lata zatrudnienia objętego obowiązkowym ubezpieczeniem przyniosły emerytowi podwyżkę emerytury o 1,3095 punktów emerytalnych. Od lipca 2024 r., po regularnym podwyższeniu wartości emerytury do 39,32 euro, jego emerytura wyniesie 51,49 euro brutto miesięcznie (1,3095 x 39,32). W efekcie w jego portfelu wyląduje rocznie o ponad 600 euro więcej, z czego po odliczeniu składek na ubezpieczenie społeczne pozostaje około 550 euro. 

Obserwuj MyPolacy.de na Facebooku, Instagramie, Threads, YouTube i X (dawniej Twitter). 

Masz temat który może nas zainteresować lub chcesz się podzielić z nami informacjami? Napisz do nas maila na adres redakcja@mypolacy.de. 

Wróć na stronę główną MyPolacy.de. 

Zdjęcie: Depositphotos.com, autor: ufabizphoto
Źródło: ihre-vorsorge.de