Co dwunasty Niemiec jest inwalidą
W związku ze starzeniem się społeczeństwa rośnie liczba osób określanych mianem ?ciężko upośledzonych?
Pod koniec 2007 roku w Niemczech zanotowanych było 6,9 miliona inwalidów. To jedna dwunasta całego społeczeństwa. Jako główną przyczynę wzrostu liczby osób niepełnosprawnych podaje się starzenie się społeczeństwa. Blisko jedna czwarta z grupy inwalidów to osoby powyżej 75 roku życia, blisko połowa jest wśród 55 – 75-latków. Zaledwie dwa procent pośród inwalidów stanowią osoby poniżej 18 roku życia.
Za inwalidę (lub osobę ciężko upośledzoną) uważa się osobę o 50 procentowej utracie zdrowia. Absolutna większość przypadków inwalidztwa jest skutkiem chorób, zaledwie cztery procent powstaje na skutek wad wrodzonych lub w pierwszym roku życia, a dwa procent to skutek wypadku lub choroby zawodowej.
W większości inwalidztwo dotyczy sfery fizycznej (64 procent). Psychiczne przyczyny są powodem 10 procent inwalidztwa, zaburzenia umysłowe stanowią dziewięć procent. W przypadku 17 procent rodzaj inwalidztwa nie jest wykazany.
Aby otrzymać dokument stwierdzający niepełnosprawność, musi zostać określony stopień tej niepełnosprawności. W tym celu lekarz wystawia odpowiednie orzeczenie, które służy określeniu stopnia (Grad der Behinderung). Od 50 procent wystawiany jest dokument stwierdzający „ciężkie upośledzenie”, gdzie określa się rodzaj i wielkość inwalidztwa.
Za inwalidę (lub osobę ciężko upośledzoną) uważa się osobę o 50 procentowej utracie zdrowia. Absolutna większość przypadków inwalidztwa jest skutkiem chorób, zaledwie cztery procent powstaje na skutek wad wrodzonych lub w pierwszym roku życia, a dwa procent to skutek wypadku lub choroby zawodowej.
W większości inwalidztwo dotyczy sfery fizycznej (64 procent). Psychiczne przyczyny są powodem 10 procent inwalidztwa, zaburzenia umysłowe stanowią dziewięć procent. W przypadku 17 procent rodzaj inwalidztwa nie jest wykazany.
Aby otrzymać dokument stwierdzający niepełnosprawność, musi zostać określony stopień tej niepełnosprawności. W tym celu lekarz wystawia odpowiednie orzeczenie, które służy określeniu stopnia (Grad der Behinderung). Od 50 procent wystawiany jest dokument stwierdzający „ciężkie upośledzenie”, gdzie określa się rodzaj i wielkość inwalidztwa.