Czy Niemcy w (nie)wypłacaniu świadczeń działają zgodnie z prawem?

Obowiązujące w Niemczech prawo mówi o tym, że imigranci, którzy przybywają do RFN i nie mają pracy, przez pierwsze trzy miesiące pobytu w Niemczech, nie mają prawa do ubiegania się o tamtejsze świadczenie przysługujące osobie bezrobotnej.

Ta regulacja od dłuższego czasu budzi oburzenie imigrantów, którzy twierdzą, że państwo niemieckie pozbawia ich środków do życia.

Historia hiszpańskiej rodziny

W 2012 roku ojciec rodziny i jego syn przybyli do Niemiec, gdzie od kilku miesięcy pracowała matka rodziny wraz z córką. Mężczyźni pozostawali bez zatrudnienia, dlatego zwrócili się do urzędu socjalnego i pośrednika w powiecie Recklinghausen z prośbą o przyznanie im zapomogi socjalnej z tytułu osoby bezrobotnej. Mężczyźni spotkali się z odmową, dlatego skierowali sprawę do sądu ds. spraw socjalnych Nadrenii Północnej-Westfalii, uważając, że urząd działa niezgodnie z prawem.

Sąd poprosił Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej o wyjaśnienie tego przypadku. Ten po zapoznaniu się ze sprawą przyznał rację niemieckiemu urzędowi, dodając, że niemieckie instytucje nie są zobowiązane do wyjaśniania indywidualnych warunków życia interesantów.

Trybunał w Luksemburgu orzekł, że państwa należące do wspólnoty Unii Europejskiej dla utrzymania własnej równowagi finansowej mają prawo odmówić imigrantom z innych krajów UE wszelkich zapomóg, ale tylko podczas trzech pierwszych miesięcy pobytu.

Mężczyźni z Hiszpanii nie są pierwszym przypadkiem, w którym niemieckie państwo odmówiło wypłacenia świadczeń. Trybunał w Luksemburgu orzekał już w sprawie Rumunki z Lipska i Bośniaczki z Berlina. W obu przypadkach sędziowie podjęli takie same decyzje, przyznając rację niemieckim urzędom.