Hartz IV (nie) dla cudzoziemców!
Niemieckie prawo mówiące o tym, że zasiłek Hartz IV (który łączy w sobie świadczenia dla bezrobotnych i świadczenia socjalne) nie przysługuje cudzoziemcom, którzy na terenie Niemiec przebywają dłużej niż 6 miesięcy, a na dodatek pozostają bez pracy, wzbudzał ogromne kontrowersje!
Na palcach jednej ręki trudno zliczyć ile razy ustawa dotycząca zasiłku Hartz IV była tematem numer jeden w Bundestagu, podobnie jak trudno policzyć niezadowolonych cudzoziemców, którzy składając wniosek o przyznanie zasiłku spotkali się z odmową.
Dużą wątpliwość, co do słuszności zasiłku mieli także sami politycy. Do dzisiaj część z nich uważa, że zasiłek Hartz IV był złą decyzją, ale przecież wystarczy spojrzeć na spadek bezrobocia by zmienić zdanie i przyznać, że jednak ta reforma okazała się sukcesem (w tym samym roku, w którym wprowadzono świadczenie, wskaźnik bezrobocia w Niemczech spadł z 5,3 do 3 milionów osób).
Teraz nie ma co płakać nad rozlanym mlekiem, niemieckie rozporządzenie jest zgodne z unijnym prawem, co potwierdził Trybunał Sprawiedliwości UE w Luksemburgu!
Zgodnie z niemieckim prawem osoby bezrobotne, przebywające na terenie Niemiec dłużej niż pół roku, mogą ubiegać się o tzw. minimum egzystencjonalne, którego wartość zbliżona jest do zasiłku Hartz IV.
Natomiast o zasiłek Hatrz IV mogą starać się osoby bezrobotne, które na terenie Niemiec przepracowały rok, a przez ten okres czasu regularnie płaciły składki emerytalne i zdrowotne. Z prawnego punktu widzenia mają one pełne prawo najpierw do zasiłku dla bezrobotnych, a potem do zasiłku Hartz IV.
Uwaga! Zgodnie z orzeczeniem Federalnego Sądu Socjalnego w Kassel, cudzoziemcy z krajów UE po 5 latach przebywania na terenie państwa niemieckiego, bez względu na to czy szukają zatrudnienia czy też nie, maja prawo do składania wniosku z prośbą o przyznanie im zasiłku Hartz IV.