Mity a fakty

1. Kraj migrantów. Wbrew powszechnym opiniom, że Niemcy stanowią doskonały kraj dla migrantów notuje się coraz większą ilość osób opuszczających Niemcy. W minionym roku liczba wyjeżdżających była o 13.000 większa niż przybyszów. Tymczasem, aby zahamować zwiększający się niż demograficzny każdego roku do RFN powinno przyjechać (i zostać) co najmniej 200.000 osób. Wykwalifikowani pracownicy spoza Europy nawet nie próbują się tutaj osiedlać, aby dostać pozwolenie na pracę powinni wykazać, że zarobią powyżej 66.000€ rocznie. W 2009 udało się to 547 osobom.
2. Wyjeżdżają najlepsi. Najczęściej Niemcy opuszczają najlepsi specjaliści – tak i nie, ponieważ okazuje się, że 85% absolwentów szkół wyższych, którzy wyjeżdżają do innych krajów europejskich wraca z powrotem.
3. Zostają absolwenci. Wielu absolwentom niemieckich uczelni spoza krajów europejskich nie udaje się otrzymać zgody na prace w RFN, nawet jeśli wcześniej otrzymali obietnicę zatrudnienia w niemieckiej firmie. Pozytywne rozpatrzenie wniosku o pozwolenie na pracę zależy praktycznie od regionu (albo innymi słowy dobrej woli urzędnika). Jeśli wniosek zostanie odrzucony osoba starająca się w ciągu roku musi opuścić Niemcy.
4. Najlepiej mieć męża/żonę w Niemczech. Od trzech lat obowiązuje przepis mówiący, że osoby z obcym obywatelstwem, chcące dołączyć do współmałżonka muszą ukończyć kurs integracyjny. Od tego czasu szczególnie w Turcji obserwuje się zjawisko socjologiczne polegające na intensywnej nauce języka niemieckiego uczniów, aby uchronić się przed aranżowanymi małżeństwami.
5. Dyskryminacja ze względu na nazwisko? Wiadomo, że na rozmowy kwalifikacyjne zapraszanych jest o 14 procent mniej osób z tureckimi nazwiskami. Stad też wziął się pomysł na pilotażowy program aby osoby w CV nie podawały nazwiska ani nie załączały zdjęcia. Mają liczyć się prawdziwe kwalifikacje, a podczas rozmowy kwalifikacyjnej ważne jest pierwsze wrażenie. Ostatecznie najczęściej przeważa sympatia do kandydata.
6. Bezrobocie wśród migrantów. Wśród migrantów i ich dzieci bezrobocie jest półtora razy większe niż wśród Niemców, ale i tak trzykrotnie niższe niż w innych krajach europejskich (np. Holandia) od lat prowadzących intensywną integrację.
7. Integracja. Według MSW około 15% imigrantów nie jest zainteresowanych integracją. Jednak o nieprecyzyjności tych danych świadczy fakt, że sporządzono je jedynie na podstawie badań wśród trzymilionowej grupy tureckiej.
8. Tłumy migrantów? W ciągu ostatnich dwóch lat liczba przyjeżdżających lekko wzrosła do 721.013. W porównaniu do roku 1992 to niewiele kiedy przyjechało do Niemiec 1.502.198 migrantów. Obecnie najliczniejszą grupę przybyszów stanowią Polacy (122.795) i Turcy (29.544), najczęściej w ramach łączenia rodzin.
9. Azylanci. Od 1993 roku kiedy wprowadzono nową ustawę azylową liczba osób starających się o prawo pobytu stopniowo malała, ostatnio nieco wzrosła, dotyczy to szczególnie osób z Iraku, Afganistanu i Turcji. W 2009 roku złożono 29.649 podania o azyl.
10. Uchodźcy. Do Europy przybywa tylko 14% uchodźców z całego świata, a liczba ich stale maleje. W przeliczeniu na jednego mieszkańca najwięcej uchodźców przyjęła Malta, potem Francja i Niemcy. Bardzo różne są szanse na otrzymanie azylu w krajach UE – w Grecji azyl otrzymuje jedna na sto osób, w Polsce dwie trzecie starających się; od 2012 roku ma obowiązywać jednolity system polityki azylowej, jednak wiele państw Wspólnoty nie chce się na to zgodzić, szczególnie protestują tutaj Niemcy.

Źródło: Welt Online