Raport socjalny: DDR wróć!
Wschodni Niemcy są tak niezadowoleni jak jeszcze nigdy od upadku muru berlińskiego. Co trzeci określa się jako przegrany na skutek zjednoczenia Niemiec. 15% osób w pięciu nowych Landach życzy sobie wręcz powrotu DDR. Takie są dane raportu socjalnego za rok 2006.
Wschodni Niemcy są tak niezadowoleni jak jeszcze nigdy od upadku muru berlińskiego. Co trzeci określa się jako przegrany na skutek zjednoczenia Niemiec. 15% osób w pięciu nowych Landach życzy sobie wręcz powrotu DDR. Takie są dane raportu socjalnego za rok 2006.
Wschodnioniemiecka Opieka Socjalna od 1990 roku bada nastroje ludzi mieszkających pomiędzy Elbą i Odrą. „Powszechne zadowolenie z życia jest wyraźnie mniejsze” – powiedział przewodniczący organizacji Gunnar Winkler. „Ten trend związany jest z debatą o reformach. Zachowanie Rządu jest odbierane nie jako niezbędna przebudowa państwa socjalnego lecz jako zamach na standard życia większości na rzecz mniejszości”.
Również spojrzenie w przyszłość jest we wschodnich Landach pełne niepewności. Jedynie osiem procent z 885 intensywnie pytanych osób widzi przyszłość w jasnych kolorach. 38% wyraża obawy. Swoje osobiste widoki na przyszłość pozytywnie opisuje jedynie 20%. Jest więc ich o połowę mniej niż w roku 2000.
Wskaźnikiem trendów są głosy starszych osób. Minęły czasy gdy czuli się wygranymi dzięki zwiększonej ofercie konsumenckiej, wolności podróżowania i po długiej pracy zawodowej - wysokim emeryturom. W międzyczasie seniorzy mają mniej nadziei i więcej obaw niż inne grupy. Zwiększa się nędza starych ludzi. Wielu nowych emerytów we wschodnich Landach zamieniło bezrobocie na wcześniejsza emeryturę. 75% kobiet i 10% mężczyzn na emeryturze musi żyć za mniej niż 750 euro miesięcznie.
Badania wykazały, ze ludzie tak jak w czasach DDR pielęgnują ucieczkę w prywatność. Większość osób czerpie zadowolenie i nadzieję na przyszłość z harmonijnego związku, własnego mieszkania i pożytecznego spędzania czasu wolnego. Rośnie frustracja spowodowana strachem o socjalne zabezpieczenie, ekonomiczny nacisk i różnice w wynagrodzeniu pomiędzy wschodnią i zachodnią częścią kraju.
Całkiem jednoznacznie nastroje w części wschodniej są powiązane z gospodarczym rozwojem i szansami na rynku pracy. Optymistyczniej nastawieni są urzędnicy i absolwenci szkół wyższych. Bezrobotni i zarabiający poniżej 1000 euro stanowią masę niezadowolonych i pesymistycznie nastawionych obywateli. Wewnętrzna jedność po 16 latach od zjednoczenia jest bardzo daleko. Co trzeci mieszkaniec wschodnich Landów uważa się za przegranego na skutek zjednoczenia. Niewielka mniejszość wyraża zaufanie do rządu. Największe zaufanie mają Ossis jeszcze do swoich regionalnych władz. Jedynie 22% pytanych czuje się obywatelami Niemiec, 15% chciałoby powrotu DDR. Większość lokuje swoje uczucia gdzieś pomiędzy.
Proletariacka scheda czasów DDR żyje również w innych płaszczyznach. Inaczej niż w zachodnich Landach gdzie większość ludności klasyfikuję się sama jako „klasa średnia”, na wschodzie blisko dwie trzecie ludzi samookreśla się jako „klasa niższa” lub „klasa robotnicza”. Również orientacja wartości jest zasadniczo różna niż na zachodzie. Wysoko na skali za najważniejsze umieszczana jest praca, rodzina, socjalna stabilizacja i opłacone mieszkanie. Mniejsze znaczenie mają religia, demokracja i sukces. Większe znaczenie ma bycie Ostdeutsche niż przynależność do gminy, regionu, kraju czy Europy.
Przed wszystkim starsi wykazują zainteresowanie polityką, jednocześnie rozszerzyło się tak bardzo jak jeszcze nigdy wrażenie braku osobistego wpływu na politykę. Utrzymuje się tendencja „widzów demokracji”. Badania przynoszą również wnioski na temat rosnącej niechęci do obcokrajowców i postaw ekstremistycznych. „Ekstremizm nie jest sprowadzony do młodych, chętnych do przemocy, ograniczonych ludzi”. 74 procent respondentów podkreślało konieczność redukcji obcokrajowców w Niemczech. Mocna mniejszość jest zdania, że narodowy socjalizm miał swoje dobre strony i Niemcy nie zajmują w świecie miejsca, które im się należy.
Wschodnioniemiecka Opieka Socjalna od 1990 roku bada nastroje ludzi mieszkających pomiędzy Elbą i Odrą. „Powszechne zadowolenie z życia jest wyraźnie mniejsze” – powiedział przewodniczący organizacji Gunnar Winkler. „Ten trend związany jest z debatą o reformach. Zachowanie Rządu jest odbierane nie jako niezbędna przebudowa państwa socjalnego lecz jako zamach na standard życia większości na rzecz mniejszości”.
Również spojrzenie w przyszłość jest we wschodnich Landach pełne niepewności. Jedynie osiem procent z 885 intensywnie pytanych osób widzi przyszłość w jasnych kolorach. 38% wyraża obawy. Swoje osobiste widoki na przyszłość pozytywnie opisuje jedynie 20%. Jest więc ich o połowę mniej niż w roku 2000.
Wskaźnikiem trendów są głosy starszych osób. Minęły czasy gdy czuli się wygranymi dzięki zwiększonej ofercie konsumenckiej, wolności podróżowania i po długiej pracy zawodowej - wysokim emeryturom. W międzyczasie seniorzy mają mniej nadziei i więcej obaw niż inne grupy. Zwiększa się nędza starych ludzi. Wielu nowych emerytów we wschodnich Landach zamieniło bezrobocie na wcześniejsza emeryturę. 75% kobiet i 10% mężczyzn na emeryturze musi żyć za mniej niż 750 euro miesięcznie.
Badania wykazały, ze ludzie tak jak w czasach DDR pielęgnują ucieczkę w prywatność. Większość osób czerpie zadowolenie i nadzieję na przyszłość z harmonijnego związku, własnego mieszkania i pożytecznego spędzania czasu wolnego. Rośnie frustracja spowodowana strachem o socjalne zabezpieczenie, ekonomiczny nacisk i różnice w wynagrodzeniu pomiędzy wschodnią i zachodnią częścią kraju.
Całkiem jednoznacznie nastroje w części wschodniej są powiązane z gospodarczym rozwojem i szansami na rynku pracy. Optymistyczniej nastawieni są urzędnicy i absolwenci szkół wyższych. Bezrobotni i zarabiający poniżej 1000 euro stanowią masę niezadowolonych i pesymistycznie nastawionych obywateli. Wewnętrzna jedność po 16 latach od zjednoczenia jest bardzo daleko. Co trzeci mieszkaniec wschodnich Landów uważa się za przegranego na skutek zjednoczenia. Niewielka mniejszość wyraża zaufanie do rządu. Największe zaufanie mają Ossis jeszcze do swoich regionalnych władz. Jedynie 22% pytanych czuje się obywatelami Niemiec, 15% chciałoby powrotu DDR. Większość lokuje swoje uczucia gdzieś pomiędzy.
Proletariacka scheda czasów DDR żyje również w innych płaszczyznach. Inaczej niż w zachodnich Landach gdzie większość ludności klasyfikuję się sama jako „klasa średnia”, na wschodzie blisko dwie trzecie ludzi samookreśla się jako „klasa niższa” lub „klasa robotnicza”. Również orientacja wartości jest zasadniczo różna niż na zachodzie. Wysoko na skali za najważniejsze umieszczana jest praca, rodzina, socjalna stabilizacja i opłacone mieszkanie. Mniejsze znaczenie mają religia, demokracja i sukces. Większe znaczenie ma bycie Ostdeutsche niż przynależność do gminy, regionu, kraju czy Europy.
Przed wszystkim starsi wykazują zainteresowanie polityką, jednocześnie rozszerzyło się tak bardzo jak jeszcze nigdy wrażenie braku osobistego wpływu na politykę. Utrzymuje się tendencja „widzów demokracji”. Badania przynoszą również wnioski na temat rosnącej niechęci do obcokrajowców i postaw ekstremistycznych. „Ekstremizm nie jest sprowadzony do młodych, chętnych do przemocy, ograniczonych ludzi”. 74 procent respondentów podkreślało konieczność redukcji obcokrajowców w Niemczech. Mocna mniejszość jest zdania, że narodowy socjalizm miał swoje dobre strony i Niemcy nie zajmują w świecie miejsca, które im się należy.